Hrabia Albin Węsierski – zasłużony i nieznany
Dodane przez admin dnia Kwiecień 15 2012 12:00:00
Jest postacią bardzo zasłużoną dla naszego regionu, a jednocześnie cały czas pozostaje w cieniu. O kim mowa? O hr. Albinie Węsierskim właścicielu Zakrzewa i Sławna, którego dwusetne urodziny właśnie obchodzimy. Do historii przeszedł jako twórca zespołu pałacowo-parkowego w Zakrzewie. W 1859 roku wybudował tam w rozległym parku krajobrazowym pałac - najpiękniejszy w tej części Wielkopolski. A. Węsierski był również miłośnikiem historii i archeologii. To on w 1856 r. wykupił od państwa pruskiego Ostrów Lednicki, tym samym ratując go od dewastacji.
Treść rozszerzona
Dzieciństwo, młodość i Virtuti Militari
Albin Belina Węsierski urodził się 12 kwietnia 1812 r. w Zakrzewie (obchodzimy więc jego dwusetne urodziny). Był synem Wincentego i Józefy z Bnińskich, właścicieli Zakrzewa i Sławna. Nie wiadomo jak przebiegało jego dzieciństwo i wczesne lata młodości.

W grudniu 1830 r. jako niespełna dziewiętnastoletni młodzieniec wstąpił do Jazdy Poznańskiej Wojsk Polskich i pod jej sztandarami brał udział w powstaniu. Uczestniczył w bitwach pod Dębem Wielkim, Grochowem, Mińskiem, Złotoryją i Ostrołęką. 13 czerwca 1831 roku otrzymał nominację na podporucznika. Kilka dni później przeszedł do korpusu gen. Różyckiego, z którym pociągnął na wyprawę na Litwę, wyróżniając się szczególnym męstwem. W dowód zasług wojennych został odznaczony oficerskim Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (25 września 1831 r.).

Gospodarz, polityk
Po upadku powstania listopadowego powrócił w rodzinne strony i zajął się gospodarowaniem na odziedziczonych po ojcu dobrach ziemskich. 23. stycznia 1836 roku ożenił się z Ludwiką Kwilecką, córką Józefa – założyciela ordynacji we Wróblewie koło Szamotuł i Lucyndy z Czarneckich, powiększając tym sposobem znacznie swój majątek.

Uczestniczył też w życiu publicznym Wielkiego Księstwa Poznańskiego, działając w sejmie prowincjonalnym (był np. posłem w 1845 r.) i w różnych stowarzyszeniach, nie wyróżniając się wszak niczym szczególnym pod względem politycznym. Mianowany przez króla pruskiego szambelanem, wystąpił później (1854 r.) z wnioskiem o nadanie mu tytułu hrabiowskiego, który otrzymał pod warunkiem stworzenia ze swych dóbr ordynacji (warunku tego nie spełnił, wobec czego tytuł wygasł po jego śmierci). Od 1851 r. posiadał status dożywotniego członka Izby Panów sejmu pruskiego; był kawalerem pruskiego orderu Orła Czerwonego. Znał język niemiecki i francuski.

Miłośnik historii i archeologii
Hrabia Albin dysponował u schyłki życia dużym majątkiem, zlokalizowanym głównie na Ziemi Gnieźnieńskiej liczącym około 13 000 mórg, a obejmującym 10 folwarków. Jako rolnik osiągał znakomite wyniki gospodarcze, stosując nowoczesną agro i zootechnikę. Zasłynął również nowatorstwem w zakresie przetwórstwa rolnego, sadownictwa i warzywnictwa.

Wybudował w 1859 roku w Zakrzewie okazałą rezydencję, nawiązującą stylistycznie wprost do wzorów siedemnastowiecznej architektury francuskiej, otoczoną dużym 50 morgowym parkiem.

Albin hr. Węsierski zakupił w 1856 r. Ostrów Lednicki wystawiony na publiczną licytację przez skarb państwa pruskiego. Zasługi położone dla ratowania Ostrowa i zbadanie jego tajemnic zyskały Węsierskiemu znaczny autorytet w polskich kołach archeologicznych. Dowodem tego było trzykrotne wysunięcie jego osoby do reprezentacji na międzynarodowe kongresy archeologiczne (1871 – Bolonia, 1872 – Bruksela, 1874 – Sztokholm). Współpracował z najwybitniejszymi historykami owych czasów - Joachimem Lelewelem, Aleksandrem Przeździeckim i Józefem Łepkowskim.

Zmarł nagle dnia 22 września 1875 r. pozostawiając syna Zbigniewa i pięć córek.

Jacek Molenda